شعر زمان ما 22: احمدرضا احمدی
در آن جزر و مد دریا
لکههای مهتاب
به قلاب ماهیگیران
پناه میآوردند
در آن آسمان آبی
دریچههایی از غم
به سوی ما باز میشد.
دانسته بودیم
آسمانهای آبی
در غروب آدینهها
فرو میریزد
و ما باید
نشانی خود را در تنهایی
بیابیم
چنان
با ماهیان و کشتیها
آمیخته بودیم
که نام خشکی را فراموش
کرده بودیم
این بود
که در زیر آسمان آبی
ایستادیم
از سر
کلاه برگرفتیم
گفتیم: ما را تنها بگذارید
ما محتاج صبر و شکیبایی
هستیم.
- مشخصات محصول
- نظرات

























هنوز نظری ثبت نشده
اولین نفری باشید که نظر میدهید
ثبت نظر