ندای کوهستان

رمان ندای کوهستان، در سال ۱۹۵۲ و در دهکده‌ای در افغانستان آغاز می‌شود و تقریبا از همان ابتدا به‌شدت احساسات خواننده را درگیر می‌کند.

عبدالله، خواهرش پری را بسیار دوست دارد اما او را از دست می‌دهد. چگونه؟ پری، به یک خانوادهٔ ثروتمند و بی‌فرزند واگذار می‌شود و حتی بعدها از افغانستان به پاریس می‌رود. این کار را پدرش انجام می‌دهد. عبدالله هیچ‌گاه خواهرش را فراموش نمی‌کند و البته خانواده‌اش درگیر ماجراهای مختلفی می‌شوند و خودش هم سر از کالیفرنیا در می‌آورد.

خالد حسینی، نویسندهٔ افغان، از شگردهای جدید داستان‌نویسی برای نگارش کتاب ندای کوهستان بهره می‌گیرد و همین امر سبب شده رمان او نسبت به آثار دیگرش، «بادبادک‌باز» و «هزار خورشید تابان»، تا حدی متفاوت باشد. این نویسنده، دربارهٔ مضمون رمانش می‌گوید:«من شنیده بودم که زمستان‌ها ایام سختی برای خانواده‌های افغان است. مردم بسیار نگران هستند و بچه‌هایشان را از دست می‌دهند. بنابراین با این پیش زمینه، ناگهان این تصویر با شفافیت و زلالی کامل و خاصی به نظرم آمد و با خودم گفتم که این مردمان که هستند؟ به کجا می‌روند؟»

مرکزی‌ترین و پرطنین‌ترین شخصیت این رمان، نه از سوی یک فرد، بلکه از سوی یک دیو روایت می‌شود.