بن بست بی ساز

شهرام، در یک رستوران کار می‌کند. همه کار. از سفارش گرفتن و درست کردن غذاها گرفته تا تحویل آن‌ها به درب منزل. اما مشتری مورد علاقه‌اش، اشتراک دویست و پانزده است. همانی که در بن بست بی ساز زندگی می‌کند و هفته‌ای یکبار، مینی پیتزا سفارش می‌دهد. 

او از زندگی‌اش می‌گوید. مدام در گذشته و حال در رفت و آمد است. از گذشته پر درد و رنجش می‌گوید. زمانی که به نظر یک انسان رسمی نمی‌آمد. شناسنامه نداشت و حتی مادرش هم حاضر نبود او را به عنوان یک بچه عادی بپذیرد و تلاشی برای خوشحالی و شادی فرزندش نمی‌کرد. از حالش می‌گوید که با تلاش خودش ساخته شده و شیرین و خوب است و او را راضی می‌کند. او در تلاش است تا دنیای آینده‌اش را با اشتراک دویست و پانزده بسازد. همان مشتری محبوب همیشگی. همان کسی که شنیدن صدایش می‌توان جان دوباره‌ای ببخشد و نگاهش، امان از نگاهش...