طاعون

کامو در طاعون به همه‌گیری مرگبار طاعون در شهری در الجزایر می‌پردازد و در خلال داستان از رنج انسانی، بحران، ترس و یأسی که گریبان شهروندان را گرفته و از بارقه‌های نور و امیدی که در پی همبستگی و در کنار هم بودن پدید می‌آید سخن گفته است. داستان در دهه‌ی ۱۹۴۰ شروع می‌شود. آغاز همه‌گیری را دکتر با مشاهده‌ی تعداد زیادی موش مرده در خیابان متوجه می‌شود. مردم و مقامات شهری این امر را نادیده انگاشته و با بی‌توجهی از کنارش می‌گذرند تااینکه علایم بیماری به‌تدریج در شهروندان نیز ظاهر می‌شود. با گذر زمان و عبور میزان تلفات انسانی از حد مجاز، شهر به حالت قرنطینه درآمده و ارتباط پیرامونی قطع می‌شود. کامو در ساختار داستان شهروندان را در چند دسته فراریان، سودجویان، مقاومت‌کنندکان و تسلیم‌شدگان گنجانده و با شخصیت‌پردازی دقیق و به‌جا آن‌ها را در جای‌جای قصه پرورانده است.