مروارید

کتاب «مروارید» نوشته‌ی کی از مشهورترین نویسندگان قرن بیست‌ویک و برنده جایزه نوبل، جان شتاین‌بک و ترجمه سروش حبیبی است. شتاین‌بک در این کتاب نیز همچون سایر آثار خود در دفاع از مردم فقیر، چالش‌ها و تاریکی‌های زندگی آن‌ها را مورد توجه خود قرار داده است. این رمان کوتاه برگرفته از داستانی قدیمی در میان مردم مکزیک است. داستان حول محور زندگی یک ماهیگیر و همسر و فرزندش می‌گردد. کینو ماهیگیر در صیدهای خود یک مروارید باارزش پیدا می‌کند. با ورود مروارید به زندگی این خانواده اتفاقات و رویدادهای تازه‌ای به زندگی آن‌ها روان می‌شود. با بیمار شدن تنها فرزند این خانواده داستان با دکتری سفیدپوست گره می‌خورد که به بهانه‌ی بیماری فرزندن‌شان چشم طمع به تنها دستاورد این خانواده، یعنی مروارید می‌دوزد. اتفاقات ناخوشایند یکی پس از دیگری گریبان‌گیر این خانواده می‌شود و تا آنجا پیش می‌رود که همسر ماهیگیر مروارید را شوم می‌داند و به فکر نابودی تنها دارایی خود می‌‌افتد... . در مروارید همچون سایر آثار شتاین‌بک نگاه عمیق و موشکافانه‌ی او نسبت به زندگی پیدا است. بخشی از این داستان را در ادامه می‌توانید بخوانید:« کینو آوای ملایم پاشیدن موج‌های صبح‌گاهی را بر ساحل شنید. چه آوای دل‌نوازی! دوباره چشم بست تا به آهن درون خود گوش بسپارد. چه‌بسا فقط او بود که به آهنگ درون خود گوش می‌داد. شاید فقط او نبود، و دیگر هم‌قومانش نیز مثل او بودند. قوم او زمانی ترانه‌سرایان توانایی بودند. هرچه می‌دیدند یا می‌شنیدند، هر فکری که به ذهنش‌شان می‌آمد، یا هر کار که می‌کردند برای‌شان ترانه‌ای یا سرودی می‌شد. درگذشته‌های دور این‌جور بود. ترانه‌های قدیم باقی‌مانده‌ بود. کینو آن‌ها را می‌شناخت، اما از دیرباز دیگر ترانه‌ای به قدیمی‌ها افزوده نشده بود. ولی این به آن معنی نبود که کشی برای خود نیز ترانه‌ای نسازد. همین حالا در دل کینو نغمه‌ای بود. نغمه‌ای روشن و نرم‌آوا، و اگر می‌توانست بر آن نامی بگذارد آن را نغمه‌ی خانه می‌نامید.» فرهنگ معاصر در سال 1394 چاپ سوم کتاب حاضر را روانه‌ی بازار کرد.